س : اگر خداوند رئوف و مهربان است ، پس چرا ما را به ترس از خود دعوت می کند ؟

ج : مراد از ترس خداوند ، ترسیدن از اعمالی است که سبب دوری از خداوند می شود ؛ چون خداوند مظهر کمال و زیبایی است و ترسیدن از ذات مقدس او مفهوم درستی ندارد .

مراد واقعی آن است که از رفتار و کردار خویش در برابر خدای با عظمت خائف باشیم ؛ چون دور شدن از خداوند زمینه سقوط انسان را فراهم نموده و او را در معرض هلاکت و عذاب الهی قرار می دهد .

آری! نوعی ترس در برابر خداوند مطلوب است که در زبان قرآن به آن خشیت گفته می شود ؛ و آن حالتی است که برای اولیای الهی به سبب معرفت عمیق و تقرّبشان به خداوند حاصل می شود . آنان وقتی عظمت و جلال الهی را با عمق جان خویش احساس می کنند حالت خشیت به آنان دست می دهد .

جهت تقرّب به ذهن می توان از تأثیر شخصیت اولیای الهی در روح اطرافیانشان نام برد . بدیهی است که این حالت با ترس تفاوت بسیاری دارد .

منبع : پژوهشکده تحقیقات اسلامی - قم

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1389/10/9    | توسط: ماندانا    | طبقه بندی: پاسخ به پرسش ها و شبهات،     |
نظرات()